Het geval van de rector van Gent heeft me zwaar aangegrepen .. is dat de top van onze onderwijsinstellingen ?!
Mij heeft dat net het gevoel van ‘menen die sneeuwvlokjes dat nu’ gegeven.
Ze heeft een speech geschreven, met de bedoeling om te motiveren, geen wetenschappelijk werk. Ze heeft die -goeie- speech daarna willen doorspekken met wat ondersteunende teksten van anderen, ook weer met een motiverend doel.
Missie geslaagd, denk ik dan.
De teksten waren alleen hersenspinsels van een AI (en dus wellicht een combinatie van gedachten van echte mensen) en ze heeft die verkeerdelijk toegewezen aan bekende namen van vroeger op aangeven van die AI. Wie weet hebben die ooit die gedachte wel gehad of geformuleerd, alleen niet op papier.
Velen vergissen AI met een gevorderde vorm van google, en dat die alles wat die spuwt toch ergens gevonden moet hebben en dus waar moet zijn.
Dat is niet.
Maar sommigen moeten daar dan een -naar mijn gevoel dikwijls persoonlijke- draai aan geven, vaak geïnspireerd door jaloezie of religieuze mentale beperking.
Waarmee ik niet wil beweren dat dit bij jou zo’n motivatie was.
Ik kan me daar echter heel moeilijk in verplaatsen dat men zich daar ‘zwaar door aangegrepen’ voelt. Het belang van de speech was marginaal. Het was geen wetenschappelijk werk en pretendeerde dat ook niet te zijn. Er waren geen ‘punten’ mee gemoeid voor een latere beroepsbekwaamheid. Het was spielerei. Motivational speech. De zever die je op die posters ziet is om van omver te vallen, maar voor sommigen werkt dat blijkbaar.
Als ze daar enkele jonge mensen mee heeft kunnen inspireren om hun dromen na te jagen… well done!
